پخش تصاویر هتک حرمت امام عزیزمان از رسانه ملی توسط عده ای دانشجوی فریب خورده برای هر ایرانی زجر آور بود.

به گزارش جهان صرف نظر از کج سلیقگی که در پخش این اهانت آشکار اتفاق افتاد، واکنشهای برخی رسانه ها و چهره های سیاسی نسبت به این موضوع جالب توجه می نمود.

جدای از رسانه های اصلاح طلب که عملکردشان نسبت به این هتاکی ها کاملا واضح بود و پیش از این نیز برخی از آنها با انتشار کاریکاتوری توهین آمیز از بنیانگذار جمهوری اسلامی، ارادتشان را به امام ثابت کرده بودند!  برخی رسانه ها و چهره های سیاسی اصولگرا که در موضوع هتک حرمتهای پیاپی تعدادی فریب خورده  نسبت به مبانی و اصول انقلاب، سعی داشتند با ژست بی طرفی سکوت اختیار کنند به ناگاه با هجمه علیه صداوسیما انتقاد کردند که چرا بخشی از این هتک حرمتها را پخش نموده است.

این رسانه های در حالی به این موضوع انتقاد کردند که حتی حاضر نشدند گوشه ای از اتفاقات تلخ چند روز گذشته و یا حضور ارزشمند دانشجویان انقلابی را برای روشنگری، منعکس نمایند و ترجیح دادند خود را در این زمینه بی طرف نشان دهند.

بلافاصله پس از این جریان رسانه ای، مهدی کروبی که در بین هواداران موسوی به شیر اصلاحات ملقب شده! طبق روال به میدان آمد.

آقای کروبی که ظاهراً به واسطه ادعای ارادت به امام، به شدت از این موضوع به خشم آمده بود طی بیانیه مثل نتایج دو انتخابات گذشته و بسیاری از مسائل دیگر مدعی شد: تصاویر پخش شده جعلی و ساختگی است و برای تفرقه افکنی پخش شده است.

اینکه آقای کروبی، امام را خیلی دوست دارد! و به وصایای وی عمل می کند و از اهانت به امام به خشم آمده! البته بر کسی پوشیده نیست اما جناب کروبی ظاهراً فراموش نموده اند که خود ایشان چندی قبل در راهپیمایی روز قدس برای کسانی دست تکان می دادند که نه تنها هتک حرمت به امام را افتخار خود می دانستند بلکه اکثریت قریب به اتفاق این افراد با روزه خواری در ملا عام اوج نافرمانی در برابر خالقشان را به نمایش گذاشتند.

حال سوال اینجاست آیا اهانت به امام و رهبری اینقدر اسفناک تر از نافرمانی از خداوند متعال است که در آن موضوع آقای کروبی سکوت نمودند ولی در این اهانت برآشفتند.

آیا تلاش ایشان برای بی حیثیت کردن نظام با تهمت های فاقد منطق و اساس که مورد استقبال گسترده رسانه های غربی و صهیونیسم جهانی مواجه شد، بی حرمتی عملی به امام راحل عظیم الشان نیست!

البته ظاهراً این واکنش آقای کروبی نه از هتاکی های انجام شده، بلکه فقط از پخش مستندات آن که با نیت روشنگری و شناساندن مدعیان دروغین خط امامی بود، صورت گرفت.

آقای کروبی باید باور کند اینگونه اظهارات پوپولیستی که فاقد کمترین تدبیر و منطق در طراحی آنست برای ملت فهیم ایران قابل پذیرش نیست و مردم با انتخابهای خویش بارها به این ساده لوحی ها پاسخ داده اند.

البته پس از اظهارات ناشیانه آقای کروبی، میرحسین موسوی که با شعار قانون گرایی! و امام دوستی به میدان آمده بود سعی کرد با ادبیاتی مبهم ضمن مشکوک خواندن این موضوع حداقل اصل هتک حرمت را تقبیح کند و حساب خود را از برخی حامیانش جدا نماید.

اما صحبتی با رسانه ملی;

هرچند که ولی فقیه زمان، بارها به ملت ایران و بویژه دوستداران ولایت تاکید فرموده است که در مقابل اهانت های آشکار گروهی فریب خورده سکوت و خویشتنداری داشته باشند اما آیا درست است با پخش تصاویر ناراحت کننده از رسانه ملی بر زخم دوستداران اوام و انقلاب بیش از پیش نمک بریزیم.

آیا بسط و گسترش یک موضوع در اقلیت چند نفره و نمایش آن برای میلیونها بیننده تلویزیونی، صحیح است؟

به یاد داشته باشیم، نبرد اصلی در کشور بین دو تفکر اسلامی و سکولار است و یقیناً سکولارها هرچند که به ظاهر و به دلیل بافت مذهبی جامعه مجبورند از نمادهای مذهبی و شعارهایی نظیر خط امامی بودن استفاده نمایند، اما در باطن از پخش اینگونه هتک حرمتها به شدت خوشحال خواهند شد.
 
ناگفته نماند نگارنده این سطور هنوز هم معتقد است، آقایان موسوی و کروبی حامی و برنامه ریز جریان سکولار نیستند، بلکه این جریان با سوء استفاده از ساده لوحی و دنیا دوستی برخی انقلابیون سابق، آنها را تبدیل به ابزاری برای پیاده کردن اهداف خود و تضعیف نظام اسلامی کرده است. 

البته از سوی دیگر هم، تمام رقبای ظاهری جریان سکولار نیز نمی توانند نمایندگی جریان ناب اسلامی را داشته باشند و در برخی موارد استفاده شعاری این افراد از اسلام نه تنها به تثبیت حکومت دینی کمک نکرده بلکه در مواردی لطمات به مراتب بیشتری از سکولارها به این تفکر داشته است.

بنابراین به نظر می رسد، تعمیم دادن یک غده سرطانی و پخش آن در رسانه ملی با میلیونها بیننده که دغدغه اشان غیر از تمایلات کاذب یک جریان اقلیت است نمی تواند کاردرستی باشد.